آقای ما را ابن ملجم نکشت

محمد حسین شاه آبادی

لابد شما هم به شباهت‌های انقلاب اسلامی و صدر اسلام توجه کرده‌اید. از شباهت تاسیس انقلاب به رهبری امام خمینی با تاسیس حکومت اسلامی توسط پیامبر اعظم گرفته تا شباهت تثبیت انقلاب توسط رهبر شهید انقلاب با زحمات امیرالمومنین در ادامه دادن راه پیامبر.

اما در دل این شباهت‌ها، دیدن تفاوت‌ها هم زیباست. بعد از تفاوت بزرگ خود رهبران انقلاب با ذوات مقدسه اهل بیت، شاید مهم‌ترین تفاوت، در مردم دوران انقلاب با مردم زمان رسول الله باشد. چیزی که با اقتدار می‌توان گفت: قطعا مردم ما از مردم زمان رسول‌الله بهترند. به نظر می‌رسد که خانواده در این انتقال سرمایه نقش ویژه‌ای داشته و کمک کرده این مردم بهتر از آن مردم باشند. چیزی که در جبهه مقابل کاملا از دست رفته است.

تفاوت مردم‌ ما با مردم زمان رسول‌الله منشا تفاوت‌های دیگر هم هست. از جمله آن که بعد از پیامبر، سقیفه‌ تشکیل شد و حکومت بعد از 25 سال به امیرالمومنین رسید. اما بعد از امام خمینی رهبر شهید انقلاب انتخاب شد و اگرچه کارشکنی‌هایی بود، ولی مشکل ساختاری به وجود نیامد. چیزی که بعد از 37 سال دوباره تکرار شد و این بار نه یک شبه، بلکه بعد از حدود 10 روز رهبر جدید انتخاب شد و آب از آب تکان نخورد.

شباهت دیگر آن بود که در بین دشمنان خارجی و داخلی، علی علیه‌السلام از طرفی با معاویه جنگید و در ده قدمی خیمه او به خاطر حیله عمروعاص مجبور به پذیرش حکمیت شد و رهبر شهید ما هم که بارها موضوع مذاکره با آمریکا را نوعی جهالت یا خیانت می‌دانست، به آن تن داد و اجازه داد که مردم باطل بودن آن را درک کنند. اما تفاوتش این بود که علی پس از پذیرش حکمیت توسط همان جماعت احمقی که دعوت به مذاکره کرده بودند کشته شد ولی رهبر شهید ما از این موضوع عبور کرد و جامعه را عبور داد و توسط خود دشمن خبیث آمریکا به شهادت رسید.

این موضوع قطعا لطف خدا بوده که با عنایت اهل بیت و برکت خون شهدای این چند سده به این مرحله رسیده و موجب شده جامعه اسلامی از این بحران‌ها عبور کند. اما نباید از سرمایه خانواده غفلت کرد. اگر مردم ما از مردم زمان رسول الله بهترند و در مقابل مردم بقیه جوامع ممتاز هستند، بی‌شک به خاطر خانواده‌ای است که ارزش‌هایش را به نسل بعد منتقل کرده است. پس اگر قرار باشد همیشه ممتاز بمانیم، باید برای این خانواده پرونده ویژه‌ای باز کنیم.