جای خالی وزارت خانواده در جنگ

بسم الله الرحمن الرحیم
جای خالی وزارت خانواده در جنگ
محمد حسین شاه آبادی

درست است که جنگ در ستاد کل نیروهای مسلح و در تک‌تک نهادهای نظام مثل سپاه و ارتش مدیریت می‌شود، اما به هر حال یک وزارت خانه مهم به نام وزارت دفاع در دولت متصدی مسائل نظامی است.

این اتفاق در حوزه فرهنگ هم افتاده و نهادهایی مثل صداوسیما و سازمان تبلیغات اسلامی در حال فعالیت هستند ولی وزارت‌خانه‌ای با نام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز نقش تصدی‌گری در دولت را به عهده دارد. بهداشت و درمان هم به طور متمرکز در دولت وزارت‌خانه‌ای با همین نام دارد و این طوری صاحب هر کاری معلوم می‌شود.

اما خانواده چه؟ برای خانواده چه نهادی تصدی‌گری می‌کند؟ بخشی از کارها به عهده معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری است و برخی دیگر به عهده وزارت ورزش و جوانان. موضوع جمعیت هم که به طور مستقل در دبیرخانه ستاد ملی جمعیت پیگیری می‌شود. اما هیچ نهادی مسئولیت اصلی را به عهده ندارد و همین باعث می‌شود که نوعی «پاسکاری» در ماموریت‌ها اتفاق بیفتد.

حالا خانواده به عنوان مرکز ثقل تمدن ایرانی اسلامی در جنگ رمضان، پشت میدان را با قوت گرفته و دنیا را انگشت به دهان گذاشته است. تجربه‌ای که سال‌ها در یمن دیده می‌شد ولی کسی فکرش را نمی‌کرد ایران اسلامی نیز به همان استواری و مقاومت باشد. این خانواده با همه مسائلش خم به ابرو نیاورده و هر شب وفاداری و حمایتش را به جنگ و قوای نظامی نشان می‌دهد.

اما چه کسی از این خانواده حمایت می‌کند و در حقش پدری می‌کند؟ بی‌شک ما نیازمند نهاد بالاسری و قدرتمندی مثل «وزارت خانواده» هستیم و بهانه‌هایی مثل کوچک کردن دولت دلیل بر طفره رفتن از آن نمی‌شود. اگر دولت می‌خواهد کوچک شود، در جای دیگر کوچک شود ولی باید خانواده را محور قرار دهد و مسائلش را تک به تک حل کند. تقلیل دادن خانواده به مسائل زنان هم جفای دیگری است که در جای خودش بحث خواهد شد.

تمام